Zwichnięcia urazowe stawu biodrowego – cz.1

Zwichnięcie stawu biodrowego należy do rzadkich, ale bardzo ciężkich obrażeń występujących przede wszystkim u ludzi młodych lub w średnim wieku. Przyczyny zwichnięć mogą być różne, zwykle jednak są one następstwem ciężkich wypadków komunikacyjnych. Powstają pod wpływem siły działającej wzdłuż kości udowej najczęściej przy kończynie dolnej zgiętej, przywiedzione) i skręconej wewnętrznie w stawie biodrowym. Od ustawienia kończyn w momencie wypadku zależy rodzaj zwichnięcia, które dzielimy na:

1. tylne – biodrowe, kulszowe

2. przednie – łonowe, zasłonowe

3. centralne

Zwichnięciu towarzyszy silny ból, zniesienie czynnych ruchów w stawie biodrowym oraz typowe ułożenie kończyny. W każdym przypadku należy ocenić stan krążenia i unerwienia kończyny, gdyż w 10 -13% obserwujemy uszkodzenie nerwu kulszowego.

Rozpoznanie kliniczne musi być potwierdzone przez zdjęcie rentgenowskie.

W grupie tylnych zwichnięć biodra głowa kości udowej znajduje się powyżej panewki na tylnej powierzchni talerza kości biodrowej /zwichnięcie biodrowe/ lub poniżej panewki, bądź poza nią /zwichnięcie kulszowe/. Obrażeniom tym często mogą towarzyszyć złamania górno-tylnego brzegu panewki.

W grupie przednich zwichnięć biodra – /zwichnięcia łonowe/ kończyna dolna ustawia się w nadwyproście, rotacji zewnętrznej oraz odwiedzeniu, a głowa kości udowej może być dobrze wyczuwalna w pachwinie. W zwichnięciach zasłonowych kończyna dolna znajduje się w odwiedzeniu, rotacji zewnętrznej i lekkim zgięciu.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *