Zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze – cz.2

Wyróżnia się zmiany zwyrodnieniowe pierwotne i wtórne. Pierwotne, uogólnione powstają głównie u kobiet bez uchwytnej przyczyny. Dochodzi do przedwczesnego starzenia się chrząstki szklistej i tkanki łącznej spowodowanego prawdopodobnie czynnikami wewnątrzstawowymi, humoralnymi, predyspozycjami genetycznymi. Wtórne zmiany zwyrodnieniowe mają charakter lokalny i są wynikiem działania na staw pewnych czynników chorobowych. Wśród nich najliczniejszą grupę stanowią dysplazje, wady postawy z zaburzeniami statyki, zapalenia, urazy, jałowe martwice oraz choroby reumatyczne, neurologiczne, endokrynologiczne, metaboliczne, nowotworowe.

W obrazie klinicznym dominuje ból w stawie, zwłaszcza w pierwszej fazie ruchu i w akcie obciążania, ograniczenie ruchów, przykurcze stawów oraz zaniki mięśniowe. Choroba zwyrodnieniowa w zasadzie nie upośledza stanu ogólnego, a badania laboratoryjne nie odbiegają od normy.

W leczeniu duży nacisk kładzie się na profilaktykę zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych. Należy dążyć do jak najwcześniejszego wykrywania i odpowiedniego leczenia niedorozwoju i chorób stawów, dokładnej repozycji złamań śródstawowych. W przebiegu choroby stosuje się zalecenia ogólne i miejscowe, które sprowadzają się do zmniejszenia nadwagi ciała, zmiany warunków pracy, stałego uprawiania ćwiczeń ruchowych i fizykoterapii. W przypadkach zaawansowanych zniekształceń i dysfunkcji podejmuje się leczenie operacyjne, jak osteotomie, endoprotezoplastyki lub artrodezy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *