Złamanie panewki stawu biodrowego – cz.1

Są to złamania śródstawowe, uszkadzające elementy chrzęstno-kostne stawu i najczęściej prowadzące do rozwoju zmian zwyrodnieniowych stawu, tzw. koksartozy pourazowej.

Występują dwa rodzaje złamań panewki stawu biodrowego:

1 – złamania tylnego brzegu panewki z tylnym zwichnięciem głowy kości udowej,

2 – złamania dna panewki z centralnym zwichnięciem głowy kości udowej.

1. Złamania tylnego brzegu panewki zdarzają się najczęściej podczas wypadków komunikacyjnych, kiedy zgiętymi kolanami uderza się w element konstrukcyjny pojazdu /tzw. złamanie typu „deski rozdzielczej”/. Siła urazu przenosi się wzdłuż uda na tylny brzeg panewki stawu biodrowego, który zostaje odłamany przez głowę kości udowej, ulegającą tylnemu zwichnięciu. Wielkość odłamanego fragmentu zależy od stopnia przywiedzenia lub odwiedzenia uda w chwili wypadku. Udo ustawione w przywiedzeniu wyłamuje jedynie część obrąbka tylnego, podczas gdy przy odwiedzionej kończynie może dojść do wieloodłamowego złamania tylno-górnego brzegu panewki stawu biodrowego.

Częstym powikłaniem tych złamań i zwichnięć jest uszkodzenie nerwu kulszowego.

Rozpoznanie można postawić już przy pierwszym badaniu fizycznym. Chory podaje bolesność stawu biodrowego, nie może stać ani chodzić. Kończyna jest ustawiona w lekkim zgięciu i przywiedzeniu oraz rotacji wewnętrznej. Z tyłu stawu biodrowego wyczuwa się uwypuklenie głowy kości udowej. Należy sprawdzić stan nerwu kulszowego oraz wykluczyć ewentualne złamanie szyjki oraz złamanie przezkrętarzowe kości udowej.

Leczenie polega na jak najszybszym głębokim znieczuleniu ogólnym chorego i nastawieniu zwichnięcia. Odwlekanie repozycji grozi powikłaniem w postaci jałowej martwicy głowy kości udowej. Do rekonstrukcji złamanej panewki można przystąpić od razu po nastawieniu zwichnięcia lub w okresie późniejszym, po poprawieniu się stanu ogólnego chorego. W przypadku złamania niewielkiego fragmentu brzegu panewki, po nastawieniu zwichnięcia zakłada się choremu wyciąg pośredni na łóżku ortopedycznym z obciążeniem

4 -5 kg na okres 3-4 tygodni. W przypadku leczenia operacyjnego zakłada się, celem unieruchomienia, opatrunek gipsowy na okres 8 tygodni. W ciągu dalszych 4 tygodni odciąża się staw wyciągiem pośrednim. Następnie zaleca się stopniowe obciążanie leczonego stawu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *