Złamanie – cz.2

Zasadnicze znaczenie kliniczne ma podział na złamania otwarte (fracturae apertae) i zamknięte (fracturae occlusae). W złamaniach otwartych uszkodzenie powłoki ogólnej ciała w pobliżu szczeliny złamania stwarza możliwość zakażenia odłamów złamania i rozwoju zapalenia kości. Złamania te, ze względu na rozległość uszkodzeń tkanek miękkich podzielone zostały na trzy grupy (Gustilo, Anderson): I grupa – punktowała, czysta rana skóry, utworzona raczej przez odłam kostny, niż przedmiot penetrujący z zewnątrz; II grupa – najczęściej płatowa lub szarpana rana skóry o długości większej niż 1cm, z minimalnym uszkodzeniem mięśni i głębokich tkanek miękkich powstała zazwyczaj od zewnątrz; III grupa -uszkodzenie skóry na przestrzeni większej niż 5 cm, rozległe zniszczenie głębokich tkanek miękkich i niedokrwienie mięśni. Do III grupy złamań otwartych zawsze zalicza się złamania wielopoziomowe, złamania z utratą części tkanki kostnej, złamania zmiażdżeniowe, urazowe amputacje kończyn, złamania postrzałowe i złamania otwarte powstałe podczas pracy w gospodarstwach rolnych.

W chwili złamania odłamy kostne ulegają przemieszczeniu (dislocatio) pod wpływem siły działającego urazu, ciężaru ciała oraz siły i kierunku działania mięśni przyczepiających się do odłamów kości. Wyróżniamy przemieszczenia do boku (dislocatio ad tatuś), na długość (dislocatio ad iongitudinem): ze skróceniem (cum contractione) lub wydłużeniem (cum distractione), oraz kątowe (dislocatio ad axim) i obrotowe (dislocatio ad peripheriam). W praktyce najczęściej spotyka się obraz złożony jednocześnie z dwóch lub więcej wymienionych typów przemieszczeń.

Uwzględniając natomiast warunki topograficzne kości długich, płaskich i różnokształtnych rozróżnia się złamania trzonów, przynasad, nasad, wyrostków, łuków, głów, główek, szyjek, bloczków i powierzchni stawowych.

Szczególnym rodzajem złamania, w którym dochodzi do przemieszczenia się odłamów złamanej kości na długość z wydłużeniem jest złamanie z oderwania (fractura per avulsionem). Powstaje ono w następstwie nagłego skurczu mięśni odrywających swój przyczep kostny; przebieg szczeliny tego złamania najczęściej jest prostopadły do kierunku działania mięśni (np. złamanie wyrostka łokciowego czy guza kulszowego).

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *