Złamania szyjki kości udowej – cz.2

Objawy kliniczne – żywa bolesność w okolicy pachwiny i krętarza. W przypadku złamań wewnątrztorebkowych, które stanowią 80% złamań szyjki kości udowej obserwujemy charakterystyczne ułożenie kończyny w zgięciu, przywiedzeniu i rotacji zewnętrznej. Kończyna jest wyraźnie skrócona w swoim wymiarze względnym.

Leczenie. Gojenie się złamania szyjki kości udowej jest szczególnie niekorzystne ze względu na wyjątkową niestabilność odłamów i niedokrwienie głowy kości udowej. Dlatego złamania te z reguły wymagają leczenia operacyjnego. Postępowanie dyktowane jest ogólnym stanem zdrowia ludzi starszych. Zabieg operacyjny uzależniony jest od wielu czynników, ale zawsze należy przeprowadzić go możliwie jak najszybciej, w ciągu najbliższych dni po wypadku. Stosowane są następujące grupy metod leczenia operacyjnego:

a/zespolenie gwoździami Endera, b/zespolenie gwoździami Nystroma-Szulca, c/ zespolenie śrubami kompresyjnymi, d/zespolenie płytką kątową, e/ pierwotna alloplastyka połowicza, f/alloplastyka totalna.

Przed operacyjnym zespoleniem należy nastawić złamanie stosując odpowiedni wyciąg osiowy, odwiedzenie i rotację wewnętrzną kończyny. Postępowanie operacyjne zezwala na szybką rehabilitację chorego zapobiegając tak częstym powikłaniom wieku starczego, jak zapalenie płuc, zaburzenia krążeniowe czy występowanie odleżyn.

Znaczny procent złamań szyjki kości udowej kończy się brakiem zrostu i martwicą głowy kości udowej.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *