Złamania stabilne i niestabilne kręgosłupa

Przy ustaleniu postępowania leczniczego przydatny może być podział złamań kręgosłupa na stabilne i niestabilne. Podział ten uwzględnia zagrożenia dla rdzenia kręgowego ze strony odłamanych i przemieszczających się elementów kostnych.

Do złamań stabilnych zalicza się takie, które mimo przerwania ciągłości tkanki kostnej nie zwężają kanału kręgowego, nie powodują przemieszczania się odłamów ani urazu rdzenia kręgowego. Należałoby wymienić tu większość obrażeń kręgosłupa jak: izolowane złamania wyrostków, stłuczenia i skręcenia w obrębie kręgosłupa z oderwanymi drobnymi fragmentami kostnymi oraz złamania zgięciowe kręgosłupa. Stabilne są również uszkodzenia wiązadła podłużnego przedniego, nawet z oderwaniem fragmentów kostnych z trzonów, jeśli pozostałe tylne części kręgu są nienaruszone.

Niestabilne są prawie wszystkie złamania bezpośrednie z uszkodzeniem tylnych elementów kręgu, tj. łuków, wyrostków stawowych i wiązadeł międzykręgowych, złamania kompresyjne kręgów z uszkodzeniem łuków, wyrostków stawowych i wiązadeł międzykręgowych oraz złamania wyprostne, wieloodłamowe, z uszkodzeniem łuków, złamaniem i zwichnięciem wyrostków stawowych. Złamania powyższe są najczęściej powikłane uciskiem lub uszkodzeniem rdzenia kręgowego bądź też grożą przemieszczeniem się kręgów i wtórnym uszkodzeniem rdzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *