Złamania podkrętarzowe

Złamania podkrętarzowe występuje w nieco młodszej grupie wiekowej niż złamania szyjki czy przezkrętarzowe złamania kości udowej i najczęściej są wynikiem działania urazu bezpośredniego. Linia złamania znajduje się poniżej krętarzy i przebiega skośnie od góry i zewnątrz ku dołowi i do wewnątrz uda /złamania stabilne/.

W złamaniach niestabilnych szczelina przełomu wykazuje przebieg odwrotny od góry i wewnątrz ku dołowi i w stronę zewnętrzną.

Przy złamaniach stabilnych mięśnie zbliżają odłamy i dociskają je, a przy złamaniach niestabilnych rozwierają.

Leczenie złamań podkrętarzowych może być zachowawcze lub operacyjne. Wśród metod leczenia zachowawczego dużą popularnością cieszy się powolne nastawienie na wyciągu szkieletowym za nadkłykcie kości udowej w zgięciu biodra i kolana pod kątem 90°. W ciągu 6-8 tygodni zmniejszamy zgięcie w biodrze i kolanie cały czas kontrolując skuteczność wyciągu klinicznie i radiologicznie. Po tym okresie zakładamy na dalsze 6 tygodni opatrunek gipsowy biodrowy. Złamania niestabilne oraz złamania z dużym przemieszczeniem odłamów nie rokują wyleczenia metodami zachowawczymi, kwalifikują się do leczenia operacyjnego.

W złamaniach stabilnych – wysokich można dokonać zespolenia jedną ze znanych płyt kątowych. W złamaniach o długiej szparze przełomu można zastosować domodelowaną do kości płytę Osteo, Grucy, zespolić gwoździem Zickela, prętami Endera. Po stabilnym zespoleniu nie stosuje się unieruchomienia w opatrunku gipsowym i wcześnie wprowadza leczenie usprawniające i pionizację. Przy prawidłowym przebiegu gojenia do zrostu dochodzi w 10-12 tygodni. Powikłania. Do częstych powikłań miejscowych po zespoleniu odłamów należą złamania gwoździ, płyt, prętów i śrub i w ich następstwie utrata stabilności w miejscu złamania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *