Złamania odcinka piersiowo-lędźwiowego

Prawie 70% złamań kręgosłupa występuje na poziomie dwóch dolnych piersiowych i górnych kręgów lędźwiowych, czyli w miejscu przejścia części mało ruchomej – piersiowej w część ruchomo-lędźwiową kręgosłupa. Złamań tych doznają najczęściej mężczyźni w wieku produkcyjnym.

Złamania w części piersiowo-lędźwiowej powstają nie tylko z powodu nieszczęśliwych wypadków, ate również w następstwie skurczów tężcowych lub elektrowstrząsów terapeutycznych.

Zależnie od mechanizmu działania urazu, powstają złamania stabilne kompresyjne, klinowe lub wieloodłamowe oraz niestabilne z towarzyszącym złamaniem łuku kręgowego, wyrostków stawowych, zwichnięciem i podwichnięciem.

Do złamań kompresyjnych dochodzi najczęściej na skutek przeciążeń w chwili upadku z wysokości. Wówczas może dojść do obrażeń wielomiejscowych, np. kilku kręgów, złamań kości piętowych bliższych odcinków kości udowych i złamań miednicy.

Prawie 20% złamań odcinka piersiowo-lędźwiowego stanowią złamania niestabilne, grożące uszkodzeniem rdzenia lub od początku powikłane paraplegią, czyli porażeniem kończyn dolnych.

Są to złamania lub zmiażdżenia trzonu z uszkodzeniem łuku i wyrostków stawowych, z rozerwaniem więzadeł żółtych, międzypoprzecznych i między kolcowych oraz podwichnięciem. Najczęściej współistnieją uszkodzenia krążka międzykręgowego, co przy urazach miażdżących sprzyja rozkawałkowaniu trzonu kręgu.

Objawami klinicznymi tych, jak i innych złamań kręgosłupa są: bolesność miejscowa, obronne napięcie mięśni, wystąpienie uwypuklenia się wyrostków kolczastych lub wystąpienie garbu na poziomie złamanego kręgu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *