Złamania kości piętowej

Złamania kości piętowej stanowią około 1-2% wszystkich złamań. Często występują obustronnie i w pewnym stopniu towarzyszą im złamania trzonów dwunastego kręgu piersiowego lub pierwszego lędźwiowego. Najczęstszym mechanizmem urazu jest upadek z wysokości lub nagły skurcz mięśnia trójgłowego łydki powodujący oderwanie awulsyjne guza piętowego. Złamania kości piętowej dzielimy na złamania pozostawowe i złamania przezstawowe.

Złamania pozastawowe na ogół nie sprawiają większych trudności diagnostycznych. Złamania przezstawowe powstają w następstwie siły działającej w osi goleni i powodują wgniecenie stawu skokowo-piętowego w głąb istoty gąbczastej kości piętowej. Ocena stopnia przemieszczenia jest niemożliwa bez wykonania zdjęcia rentgenowskiego /najlepiej celowanego/ na kość piętową. Objawami klinicznymi są wybroczyny i podbiegnięcia krwawe, obrzęk zacierający obrys pięty, ból pięty przy palpacji i ruchach stopą. Leczenie. Złamanie bez przemieszczenia leczymy opatrunkiem gipsowym, w neutralnej pozycji stopy przez okres 6 tygodni.

Złamania awulsyjne z dużym przemieszczeniem wymagają przyszycia odłamanego fragmentu wraz ze ścięgnem Achillesa, a unieruchomienie gipsowe może być skrócone do 4 tygodni. Złamania zmiażdżeniowe leczymy dążąc do odtworzenia kąta Bohlera:

1. Wczesnym nastawieniem operacyjnym,

2. Nastawieniem i zespoleniem grotem STEINMANNA /złamania typu „języka”/,

3. Wyciągiem szkieletowym za guz kości piętowej /wczesny ruch/, .

4. Usztywnieniem stawu skokowo-piętowego.

Powikłaniami są: przewlekłe, przetrwałe bólu w wyniku zespołu bólowego mięśni strzałkowych i płaskostopia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *