Złamania dalszych nasad kości goleni

Złamania dalszych nasad goleni są zazwyczaj złamaniami śródstawowymi, którym towarzyszą oprócz uszkodzeń chrząstki stawowej uszkodzenia aparatu więzadłowo-torebkowego oraz więzozrostu piszczelowo-strzałkowego. Klasyfikujemy je w zależności od ustawienia stopy w momencie działającego urazu na złamania:

1. z mechanizmu supinacyjnego,

2. z mechanizmu pronacyjnego,

3. z mechanizmu zmiażdżeniowego /np. przy skokach z wysokości tzw. złamanie spadochroniarzy/.

Objawy kliniczne są zazwyczaj wyraźne z dominującą bolesnością ponad uszkodzoną kostką. Rozległy wylew krwawy oraz obrzęk zniekształcają zarys stawu, powodują również dokuczliwy ból przy ruchach stopą.

Leczenie. Złamania te w większości leczy się zachowawczo opatrunkiem gipsowym. W złamaniach izolowanych jednej kostki opatrunek sięga od palców do kolana i utrzymywany jest przez 6 tygodni. Złamania dwukostkowe leczy się również zachowawczo ustawiając stopę odwrotnie do mechanizmu uszkodzenia – w pronacji bądź supinacji.

W wieloodłamowych zmiażdżeniach obu kości goleni stosujemy wyciąg szkieletowy za kość piętową, a następnie po 3 tygodniach zakładamy gips udowy w zgięciu w stawie kolanowym pod kątem 30°.

Leczenie operacyjne ze względu na zmiażdżeniowy charakter złamań nie jest łatwe. Operacyjnie leczymy złamane kostki goleni w przypadkach interpozycji tkanek miękkich oraz rozerwania więzozrostu piszczelowo-strzałkowego.

Do powikłań wczesnych należą zaburzenia naczyniowe w obrębie stopy, a do późnych przykurcz w stawie skokowo-goleniowym bądź jego niestabilność i zmiany zwyrodnieniowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *