Zabiegi operacyjne układu kostnego

Przecięcie kości – osteotomia, wykonuje się przy użyciu dłuta lub piły przeważnie w celu przywrócenia prawidłowej osi kończyny. Nazwy osteotomii określają kierunek przecięcia kości (skośna, klinowa, półkolista), miejsce (międzykrętarzowa, nad kłykciowa), lub zadanie jakie spełniają (korekcyjna, dewalgizacyjna, detorsyjna, itp.).

Zespolenie kości – osteosynthesis, wykonuje się w leczeniu złamań lub po osteotomiach. Do zespolenia kości używa się gwoździ śródszpikowych (Kuntscher’a, Ender’a, Rush’a, Lambott’a), płytek prostych lub kątowych. Stosuje się także odpowiednie wkręty kostne.

W ostatnim 20-leciu, dzięki zastosowaniu stabilnej osteosyntezy, możliwym stało się leczenie złamań i prowadzenie pacjentów po osteotomiach z pominięciem unieruchomienia zewnętrznego. Warunkiem stabilnej osteosyntezy jest anatomiczne nastawienie odłamów kostnych, wewnętrzne zespolenie zapewniające całkowite unieruchomienie odłamów oraz docisk międzyodłamowy pozwalający na przenoszenie obciążeń przez kość, a nie przez materiał zespalający. Wyróżnia się zespolenie stabilne zewnętrzne i wewnętrzne. Do zespolenia zewnętrznego stosuje się odpowiednie aparaty klamrowe ramowe oraz cylindryczne. W zespoleniach wewnętrznych stosujemy metodę AO, a w ostatnich latach coraz szerzej stosuje się polskie rozwiązanie zespolenia stabilnego metodą ZESPOL lub jego nowszą odmianę POLFIX.

Wydłużenia kości – elongatio ossis, wykonuje się w przypadku skrócenia kości powstałego w wyniku wad wrodzonych, urazów kończyn lub procesów zapalnych. Do wydłużania stosuje się odpowiednie aparaty klamrowe (orthofix) lub cylindryczne (aparat llizarowa).

Przeszczepienie kości – transplantatio ossis. Jest to zabieg służący do uzupełniania ubytków kości, powstałych najczęściej w przebiegu procesów chorobowych niszczących kość. Na ogół stosuje się przeszczepy kości gąbczastej, gdyż dobrze się wgajająi wykazują dużą odporność na zakażenie w odróżnieniu od kości zbitej.

Resekcja anatomiczna kości polega na wycięciu kości w przypadku nowotworu. Zabieg zwykle łączy się z jednoczasowym zastosowaniem alloplastyki stawu lub przeszczepów kostnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *