Wrodzone wypaczenia wzrostowe kończyn

Ubytki i braki kończyn -czyli aplazje i hypoplazje kończyn, odnosić się mogą do wszystkich elementów składowych kończyny. Wady mogą być częściowe lub całkowite, dotyczyć całych elementów kończyn lub jedynie ich części, mogą obejmować jedną lub wiele kończyn.

Wrodzony brak kości promieniowej – defectus congenitus radii, dotyczy z reguły całej kości promieniowej, a wadzie zwykle towarzyszy brak pierwszego promienia ręki tj. kciuka i I kości śródręcza. Kość łokciowa jest na ogół pogrubiała i przerośnięta, najczęściej jednocześnie łukowato wygięta. Ręka ustawia się w odchyleniu promieniowym. W większości przypadków wada jest obustronna. W leczeniu stosuje się red-resje i zaopatrzenie ortopedyczne, a w 3 roku życia uwzględnić należy operacyjną korekcję ustawienia ręki w celu poprawienia funkcji i kosmetyki kończyny. W doleczaniu stosuje się ortezy ortopedyczne.

Wrodzony niedorozwój kości udowej – hypoplasia congenita femoris, wada ta koncentruje się w bliższym końcu kości udowej i może występować w różnym stopniu zaawansowania. Brak kości udowej nigdy nie jest całkowity. Objęta wadą kończyna jest krótsza, pogrubiała i ustawia się w rotacji zewnętrznej. Chód jest znacznie utrudniony, głównie z powodu braku kostnego podparcia kości udowej. Leczenie wady jest trudne i wymaga dobrego przygotowania przez zespół operujący.

Wrodzone biodro szpotawe – coxa vara infantum, jest rzadką wadą o nieustalonej etiologii. Wada jest rozpoznawana zwykle powyżej 5 roku życia. Często współistnieje z wrodzoną hypoplazją kości udowej. Ma wiele klinicznych cech wspólnych z wrodzoną dysplazją stawu biodrowego (uwypuklenie okolicy krętarzowej, ustawienie krętarza większego powyżej lini Roser-Nelatona itp.). Do niedawna o rozpoznaniu wady decydowało zdjęcie rentgenowskie, a obecnie można wadę rozpoznać na podstawie nieinwazyjnego badania ultrasonograficznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *