Uszkodzenia kręgosłupa szyjnego – cz.2

Uszkodzenia pozostałych kręgów szyjnych powstają najczęściej w wyniku działania urazów pośrednich, przy upadkach z wysokości, wypadkach przemysłowych i komunikacyjnych. Dochodzi wówczas do nadwichnięć i zwichnięć, zwłaszcza na poziomie C4 -C6, czemu może towarzyszyć złamanie luków kręgowych. Nieodłamany natomiast łuk, przy przemieszczającym się do przodu kręgu, miażdży rdzeń pomiędzy progiem tylnym kręgu dolnego, a łukiem kręgu górnego. Są to złamania niestabilne i najczęściej są leczone operacyjnie usztywnieniem.

Złamania kompresyjne dotyczą najczęściej kręgów C5 -C6, rzadziej C7 i prawie zawsze są stabilne.

W uszkodzeniach z mechanizmu wyprostnego może nastąpić przerwanie więzadła podłużnego przedniego z oderwaniem fragmentów kostnych z przedniej krawędzi trzonów, co w zasadzie nie zaburza stabilności kręgosłupa.

Objawy kliniczne w przypadku uszkodzeń odcinka szyjnego kręgosłupa są podobne. Chory utrzymuje głowę w przymusowej pozycji, często pomagając sobie rękami, jeśli nie są porażone. Stwierdza się obronne wzmożone napięcie mięśni szyi, dużą bolesność uciskową zarówno miejscową, jak i przy badaniu objawu szczytowego. Każde poruszenie głową tak czynne, jak i bierne, wywołuje reakcję bólowo – obronną.

Złamania i zwichnięcia odcinka szyjnego kręgosłupa w prawie 50% przypadków są powikłane uszkodzeniem rdzenia i korzeni nerwowych.

W badaniu radiologicznym, wykonanym niezwykle ostrożnie, bez nadmiernych ruchów zginania i prostowania, wykonuje się zdjęcie typowe, skośne i nieraz warstwowe, na podstawie których można postawić rozpoznanie i ustalić leczenie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *