Skolioza (boczne skrzywienie kręgosłupa) – cz.2

W najczęściej występujących skoliozach piersiowych wyróżniono trzy podgrupy, które ujawniają swą obecność poraź pierwszy w różnych okresach czasu. Pomiędzy 6 miesiącem a 3 rokiem życia występują skrzywienia niemowlęce lub wczesnodziecięce (scoliosis ¡nfantilis), częstsze u chłopców; bardzo szybko postępujące i źle rokujące. Pomiędzy 6 a 8 rokiem żyda ujawniają się skoliozy dziecięce (scoliosis iuvenilis), obserwowane częściej u dziewcząt i ulegające znacznym pogłębieniom w okresie dojrzewania. Najpóźniej postrzegane są skrzywienia dorastających albo młodzieńcze (scoliosis adolescentium), występujące po raz pierwszy pomiędzy 10 a 14 rokiem życia; stosunkowo mało nasilone i wolno postępujące.

W badaniu klinicznym, zależnie od rodzaju i wielkości skrzywienia obserwować można różne cechy dla niego typowe: odchylenie linii wyrostków kolczystych od linii pionu, nadmierne przednio-tylne wygięcie kręgosłupa oraz obrócenie kręgów. Linia pionu przecinając w dwóch miejscach łuk skrzywienia wyznacza jego długość (jest to długość od-będącego cięciwą łuku), a oddnek łączący cięciwę z najbardziej oddalonym punktem łuku określa jego wysokość. W wyniku rotacji i torsji kręgów w odcinku piersiowym skrzywienia powstaje przedni i tylny garb żebrowy, przesunięcie, nachylenie i skręcenie klatki piersiowej, asymetryczne ustawienie łopatek i asymetria trójkątów talii. W dalece zaawansowanych skoliozach występują przykurcze zgięciowe stawów biodrowych i kolanowych.

Badanie kliniczne należy uzupełnić o dokumentację radiologiczną. Powinna ona obejmować co najmniej zdjęcia całego kręgosłupa wraz z miednicą do poziomu stawów biodrowych, wykonane w pozycji stojącej, w projekcjach przednio-tylnej i bocznej. Na zdjęciach tych określa się zmiany osi kręgosłupa w płaszczyźnie czołowej mierząc kąt zawarty pomiędzy płaszczyznami krańcowych kręgów skrzywienia (sposób Cobb’a) oraz określa się zmiany osi kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej.

Na podstawie zdjęć miednicy ocenia się także stopień dojrzałości szkieletowej i pośrednio stawia prognozę co do ewentualnego narastania wielkości skrzywienia. Zbliżenie się i połączenie cienia jądra kostnienia nasady grzebienia z talerzem kości biodrowej w okolicy kolca biodrowego tylnego górnego (test Risser’a na +++) świadczy o zakończeniu wzrostu kręgosłupa i wskazuje na zahamowanie dalszego rozwoju skoliozy.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *