Rozszczep kręgosłupa – cz.3

Uszkodzenie rdzenia powoduje całkowite lub częściowe, wiotkie lub spastyczne porażenie kończyn, a obserwowany zespół objawów klinicznych zależy bezpośrednio od jego poziomu. Występuje charakterystyczne ułożenie kończyn dolnych w odwiedzeniu i obrocie na zewnątrz w stawach biodrowych, zgięciu kolan i końsko-szpotawym lub końsko-koślawym ustawieniu stóp. Zaburzeniom czynnościowym mięśni towarzyszą różnego stopnia upośledzenia czucia i unaczynienia skóry. Stwarzają one warunki do powstawania odleżyn i owrzodzeń w miejscach nadmiernie obciążanych.

U blisko 75 % dzieci z przepukliną oponowo-rdzeniową istnieją znaczne zaburzenia osi i zwartości kręgosłupa, związane z brakiem tylnych części łuków kręgów. Leczenie ma na celu umożliwieniem im samodzielnego siedzenia. Dzieci usprawnia się i zaopatruje w odpowiedni gorset ortopedyczny, a około 10 roku życia operacyjnie usztywnia niedorozwinięty odcinek kręgosłupa.

Typ IV – wynicowanie opon i rdzenia (myeloschisis seu myelocele) – jest najcięższą postacią rozszczepu kręgosłupa. Łuki kręgowe rozchylone są na boki i nie tworzą kanału kręgowego, wszystkie opony są rozszczepione, a rdzeń kręgowy wypełnia centralną część ubytku powłoki ciała. Płyn mózgowo-rdzeniowy stale wycieka na zewnątrz; zaburzenia neurologiczne i czynnościowe narządów ruchu przyjmują jeszcze cięższą postać niż w przypadku myelomeningocele. Wskazane operacyjne leczenie w pierwszej dobie życia dziecka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *