Rozszczep kręgosłupa – cz.1

Rozszczep kręgosłupa – spina bifida jest często spotykaną (10 % populacji) wadą rozwojową kręgosłupa polegającą na niedokonaniu zamknięcia się centralnej części łuku kręgowego w dowolnym odcinku kręgosłupa, co stwarza warunki anatomiczne dla powstawania przepuklin zawartości kanału kręgowego. Zależnie od stopnia niedorozwoju i wielkości zaburzeń czynnościowych, wydzielono 4 postacie wady (ryc.62):

Typ l – tarń dwudzielna ukryta (spina bifida occulta) – występuje najczęściej na poziomie L5 – S, i charakteryzuje się przetrwałą wąską szczeliną luku, bez niedorozwoju rdzenia kręgowego.

W obrazie klinicznym zwraca uwagę zmiana wyglądu skóry ponad rozszczepionymi łukami kręgowymi – widoczne są kępki obfitego uwłosienia, plamy barwnikowe, znamiona płaskie, zagłębienia bądź szczeliny. W zasadzie nie stwierdza się zaburzeń czynnościowych narządów ruchu; czasem jednakże koniec worka oponowego w kanale kręgowym jest nadmiernie pogrubiały i za mato elastyczny. W miarę wzrastania kręgosłupa powoduje napinanie korzeni nerwów rdzeniowych i powstanie stopy wydrążonej neurogennej (pes excavatus neurogenes).

Leczenie operacyjne istniejących czasami zniekształceń zależy od ich rodzaju i wieku chorego. Wykonuje się zarówno zabiegi na układzie mięśniowo-więzadłowym (przeniesienia i wydłużenia ścięgien, przecięcia torebek stawowych) jak i kostnym (osteotomie, ryglowania i usztywnienia stawów).

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *