Rozpoznanie choroby

Przeoczenie małych ubytków w określonym polu ruchu, powodujących małe przykurcze w stawie uniemożliwia rozpoznanie choroby w początkowym okresie i przeprowadzenie najbardziej skutecznego wczesnego leczenia. Większość odchyleń od prawidłowej czynności narządu ruchu uwydatnia się w czasie poruszania się, zwłaszcza w czasie chodu. Dlatego w nauczaniu ortopedii należy duży nacisk położyć na opanowanie dobrej techniki badania, tak nieodzownej dla profilaktycznego lecznictwa.

Współistniejące zaburzenia narządów ruchu w wielu chorobach innych narządów powodują że ortopedia pozostaje w ścisłej więzi z innymi specjalnościami klinicznymi, a zwłaszcza z pediatrią, neurologią, endokrynologią, interną, reumatologią, położnictwem, geriatrią. Tak pojęta współpraca przyczynia się do poznawania przyczyn powstawania zniekształceń i zaburzeń oraz ułatwia działalność profilaktyczną. Jest to o tyle ważne, że nasze możliwości lecznicze w zaawansowanym procesie chorobowym stosunkowo rzadko osiągają wyleczenie, lecz rozpoczęte w porę potrafią zwiększyć przydatność zniekształconego narządu lub znaleźć i uruchomić czynności zastępcze nieistniejącej funkcji.

Sprawny narząd ruchu, oprócz funkcji podporowej i lokomocyjnej, zapewnia zdolność wykonywania prac fizycznych i precyzyjnych. Nic więc dziwnego, że współcześnie człowiek korzystający z dobrodziejstwa wydłużającego się życia oczekuje od przedstawicieli ochrony zdrowia co najmniej minimum socjalno-biologicznego, które zapewni mu niezależność czynnościową i ekonomiczną.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *