Przebieg i leczenie ostrego krwiopochodnego zapalenia kości

Na początku ostro i nagle pojawiającej się choroby dominują objawy ogólne jak złe samopoczucie, podwyższona temperatura, bóle głowy, upośledzenie łaknienia, wymioty. Objawy miejscowe dołączają się z 1-2 dniowym opóźnieniem. Występuje ograniczona do miejsca infekcji bolesność opukowa, samoistny pulsujący ból nasilający się po opuszczeniu kończyny, lub ciągły świdrujący i piekący. W tym czasie obserwuje się oszczędzanie kończyny, zwiększenie ucieplenia skóry, jej zaczerwienienie i obrzęk oraz ropnie w tkankach miękkich otaczających kość. Jeżeli proces toczy się w sąsiedztwie stawu powoduje ograniczenie jego ruchów oraz ustawienie kończyny w zgięciu. W miarę upływu czasu objawy zapalenia potęgują się, tworzą się nacieki tkanek miękkich. Z chwilą przebicia się ropy przez skórę na zewnątrz powstają przetoki. Opróżnienie się ropy przynosi pacjentom znaczną ulgę, choć sam proces trwa nadal. W późniejszym okresie dołączają się objawy wtórne, jak zaniki mięśni, pogrubienie kości, stawy rzekome, przykurcze stawów, skrócenie kończyny i zniekształcenia kośćca.

W okresie ostrym stwierdza się zwiększoną leukocytozę (20-30 tys.), podwyższony OB, obecność bakterii w posiewach krwi. Badanie ropy ma doniosłe znaczenie diagnostyczne, ponieważ umożliwia ustalenie rodzaju bakterii chorobotwórczych oraz ich wrażliwości na antybiotyki.

Zmiany w obrazie rentgenowskim stwierdza się dopiero w 2 tygodniu trwania choroby. Polegają one na zatarciu i nieostrości budowy beleczkowatej kości, plamistym przejaśnieniu oraz podokostnowym nawarstwieniu nowej tkanki kostnej. W dalszej kolejności obserwuje się zanik utkania beleczkowatego kości, śdeńczenie oraz nadżerki w warstwie korowej kośd, sklerotyzację obszarów kości pozbawionych ukrwienia i wreszcie wyraźne martwaki.

Badanie izotopowe w ostrym zapaleniu kości już w pierwszych dniach choroby umożliwia postawienie prawidłowego rozpoznania. Badanie ultrasonograficzne pozwala na wykrycie ropnia w tkankach miękkich.

W każdym przypadku podejrzenia o zapalenie kości należy rozpocząć podawanie szerokowidmowych antybiotyków oraz unieruchomić chorą kończynę. Dopiero po uzyskaniu materiału ropnego i ustaleniu antybiogramu dobiera się właściwy, celowany antybiotyk. Ropnie umiejscowione w tkankach miękkich wymagają punkcji lub nacięcia, a śródkostne kwalifikują się do trepanacji. W zapaleniach przewlekłych usunięcie martwaków, ropy i ziarniny zakażonej łączy się najczęściej z wycięciem przetok i miejscowym podawaniem antybiotyków.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *