Postawa wadliwa – cz.2

W warunkach prawidłowych ramię, przedramię i ręka powinny leżeć w linii prostej; niemniej za fizjologiczne uważa się również boczne czyli koślawe odchylenie osi przedramienia o kąt nie większy niż 15°, (cubitus valgus physiologic us).

U osób dorosłych oś kończyny dolnej przyjęto określać w/g linii Mikulicza, która łączy środki: więzadła pachwinowego (rzut głowy kości udowej), rzepki, stawu skokowo-goleniowego i ll-ej kości śródstopia i powinna pokrywać się z osią mechaniczną kończyny a w postawie ortopedycznej zasadniczej być odchylona o ok. 3° w kierunku płaszczyzny pośrodkowej ciała.

Badanie osi kończyn dolnych musi uwzględniać fizjologiczne zmiany kąta pomiędzy długimi osiami kości udowej i piszczelowej, zachodzące wraz z wiekiem człowieka. U większości noworodkowi niemowląt fizjologiczna jest szpotawość kolan, zanikająca stopniowo po rozpoczęciu chodzenia i przechodząca około 4 roku żyda w koślawość. Ta z kolei zaczyna się zmniejszać od około 6 roku żyda, aż do osiągnięcia właściwego kąta udowo-goleniowego w okresie dojrzewania. W wieku podeszłym obserwuje się narastanie szpotawości kolan.

Dla potrzeb badania klinicznego przyjęto za sposób określania osi kolan pomiar rozstępu: 1) pomiędzy kostkami przyśrodkowymi goleni w pozycji stojącej, przy złączonych i wyprostowanych kolanach – odległość większa niż 4 cm świadczy o koślawości kolan; 2) pomiędzy najbardziej przyśrodkowymi punktami kolan w pozycji stojącej ze złączonymi stopami -odległość większa niż 4 cm świadczy o szpotawości kolan.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *