Porodowe uszkodzenie splotu ramiennego

Porodowe uszkodzenie splotu ramiennego (laesio plexus brachialis in decursu partu) występuje u około 5 dzieci na każde 10 tys. żywo urodzonych. Jest następstwem uszkodzenia (dowolnego typu w/g podziału Seddon’a) korzeni bądź pęczków splotu ramiennego w trakcie porodu.

W ponad 90 % przypadków porodowe uszkodzenie splotu ramiennego towarzyszy porodom patologicznym (ułożenie pośladkowe, niestosunek główkowo-miedniczny, porodowe złamanie obojczyka, poród z pomocą ręczną).

Dla ułatwienia rozpoznawania i przewidywania wyników leczenia, kierując się ścisłym związkiem pomiędzy miejscem a następstwami uszkodzeń, wyróżniono ich 3 postacie:

porażenie typu Erb – Duchenne: górne korzenie splotu (C5 i C6) są najdłuższe, położone najbardziej bocznie i najłatwiej oraz najczęściej (w 90 %) podlegają urazom. W obrazie klinicznym dominują objawy uszkodzenia krótkich gałęzi splotu i niedowładów bądź porażeń mięśni: naramiennego, dwugłowego ramienia, nad- i podgrzebieniowego, równoległo-bocznego, podłopatkowego i piersiowego większego. Kończyna ustawia się w obrocie do wewnątrz i przywiedzeniu, brak jest czynnego odwodzenia, zginania i obracania na zewnątrz. Przedramię jest nawrócone.

porażenie typu Klumpke – Dejerine: dolne korzenie splotu (C8 i Th,) położone są głębiej i otoczone miękkimi tkankami, toteż bardzo rzadko (1%) ulegają urazom. W obrazie klinicznym dominują objawy uszkodzenia przyśrodkowego pęczka splotu (nervus medianus, nervus ulnaris), tworząc stan czynnościowy i nadając wygląd typowy dla porażeń i niedowładów mięśni przedramienia i ręki.

W przypadku uszkodzenia korzeni jeszcze przed odejściem gałązek łączących do pnia współczulnego, zaburzeniom czynności mięśni towarzyszą znaczne zmiany odżywcze powodujące m.in. skrócenie kończyny, a po stronie uszkodzenia splotu powstaje zespół Horner’a.

porażenie całego splotu ramiennego: zobacz kolejny artykuł.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *