Porażenie mózgowe dziecięce (choroba Little’a) – cz.3

Nowoczesne leczenie dziecka z mózgowym porażeniem dziecięcięcym kładzie największy nacisk na wczesne, intensywne, usprawnianie uwzględniające jego rozwój neurofizjologiczny; zaczyna się je od kształtowania prawidłowych wzorców ruchowych dla odruchu postawy. Nadto zaopatrzenie dziecka w odpowiedni aparat ortopedyczny, chroniący mięśnie przeciwstawne do mięśni porażonych przed rozciąganiem i równoważący siły pomiędzy współpracującymi grupami mięśni, w wielu przypadkach zapobiega lub ogranicza potrzebę leczenia operacyjnego. Niemniej przykurcze, których nie można pokonać na drodze redresji i ćwiczeń, należy znosić operacyjnie. Uwzględnić przy tym należy, że ośrodkowy układ nerwowy kończy swe dojrzewanie „ruchowo-czuciowe” pomiędzy 4 a 6 rokiem życia. Zatem w planowaniu ewentualnego leczenia operacyjnego młodszych dzieci należy wziąć pod uwagę także możliwość samopoprawy psychoruchowej dziecka. Jednocześnie, zważywszy Ze stereotyp chodu ustala się około 8 roku żyda, operacje mające pobudzić rozwój dziecka i ukształtować jego postawę należy wykonać przed upływem tego czasu.

Leczenie operacyjne ma na celu poprawę sprawności narządów ruchu (o ile to tylko możliwe), stworzenie lepszych warunków anatomiczno-czynnościowych dla utrzymywania higieny oraz naprawę zniekształceń kosmetycznych. Wykonuje się przeniesienia bądź wydłużenia ścięgien i mięśni, plastyki więzadeł i torebek stawowych oraz osteotomie kości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *