Porażenie mózgowe dziecięce (choroba Little’a) – cz.1

Porażenie mózgowe dziecięce (paralysis cerebralis infantum) – choroba Little’a – występuje u około 2 % żywo urodzonych dzieci. Choroba jest następstwem uszkodzenia ośrodkowego neuronu ruchowego powstałego przed końcem okresu noworodkowego. Zawsze powoduje utratę kontroli nad czynnością narządów ruchu; częstokroć opóźnienie rozwoju umysłowego; czasami drgawki, zaburzenia mowy, widzenia i słuchu. Jej obraz kliniczny zależy od umiejscowienia i rozległości uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego oraz okresu działania i rodzaju czynnika uszkadzającego.

W okresie przedurodzeniowym najbardziej niebezpieczne są zarażenia wirusem różyczki, toksoplazmą bądź napromienienie promieniami X; w okresie okołoporodowym – niedotlenienie płodu (krwotok wewnątrzmaciczny, rzucawka ciężarnych, niewydolność oddechowa matki), uraz okołoporodowy (stosowanie kleszczy, wyciągu próżniowego, krwotok podtwardówkowy) oraz zatrucie dziecka (hyperbilirubinemia, mocznica lub cukrzyca matki).

W okresie pourodzeniowym – urazy śród czaszkowe, zakrzepica, zatoro-wość bądź zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Uszkodzenia mózgu zazwyczaj są trwałe i nie postępują. Spowodowane niedotlenieniem wywołują głównie objawy pozapiramidowe, a spowodowane urazem bądź zatruciem – zespoły piramidowe. Wzmożonemu napięciu mięśni mogą towarzyszyć atetoza i ataksja, często można wywołać rzepkotrząs i stopotrząs. Objaw Babińskiego jest dodatni.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *