Ostre krwiopochodne zapalenie kości – cz.1

Ostre krwiopochodne zapalenie kości – ostitis purulenta haemato-genes, osteomyelitis występuje głównie u dzieci w wieku 1-4 lat, częściej u chłopców niż u dziewczynek. Najczęściej zakażeniu ulega dalsza nasada kości udowej oraz bliższa kości piszczelowej, często kość ramienna, rzadziej pozostałe kości długie. Proces zapalny wywołany przeważnie przez gronkowca złocistego koagulazododatniego umiejscawia się przede wszystkim w przynasadach kości długich, gdzie w warunkach normalnych zwalnia się prąd krwi przechodzącej z tętnic końcowych do zatok tętniczo-żylnych. Rozprzestrzenianie się zmian chorobowych w obrębie kości długich zależy od typu unaczynienia związanego z wiekiem pacjenta. W związku z tym wyróżnia się trzy typy ostrego krwiopochodnego zapalenia kości. W podziale istotną rolę spełnia chrząstka nasadowa, której obecność lub brak warunkuje rozprzestrzenianie się procesu zapalnego.

Typ niemowlęcy. Naczynia u noworodka i niemowląt przechodzą z trzonu i przynasady do nasady, dlatego proces umiejscowiony w przy-nasadzie przechodzi łatwo na nasadę i często trwale ją uszkadza. Niekiedy ognisko przebija się do stawu i doprowadza do dużych jego zniszczeń (zwichnięcia patologiczne, zaburzenia wzrostowe, odchylenia osi kończyn).

Typ dziecięcy – dotyczy dzieci od 2 roku życia do ukończenia wzrostu. W tym wieku chrząstka nasadowa stanowi barierę oddzielającą od siebie układ naczyniowy nasadowy od trzonowo-przynasadowego. Dlatego zapalenie z przynasady rozprzestrzenia się na trzon i może objąć go w całości.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *