Ogniska przerzutowe

Ogniska przerzutowe mogą mieć, podobnie jak i pierwotne, charakter kościogubny, kościotwórczy lub mieszany. Występowanie reakcji osteolitycznej lub osteosklerotycznej nie jest zależne wprost od rodzaju samego przerzutu gdyż nowotwory wtórne wszystkich raków narządowych dają obrazy wielopostaciowe z niejednokrotnie widoczną zmianą faz rozwojowych przerzutu. Niemniej jednak przerzut raka stercza w 65% tworzy ogniska ostesklerotyczne a przerzut raka jajnika w 75% ogniska osteolityczne. Niejednokrotnie również, pierwszym objawem przerzutu do kości jest złamanie patologiczne, przeważnie samoistne.

Podstawową zasadą postępowania leczniczego wobec pacjenta z chorobą nowotworową dającą przerzuty do kości jest usunięcie nowotworu pierwotnego a następnie, w przypadku gdy przerzut jest odosobniony, jego wycięcie. Jeżeli przerzuty są mnogie, albo ich usunięcie jest technicznie niemożliwe, na czoło wysuwa się postępowanie mające na celu przywrócenie czynności chorego narządu ruchu bądź chociaż ułatwienie pielęgnacji chorego. Jednocześnie z leczeniem miejscowym obowiąizuje oczywiście leczenie ogólne zasadniczej choroby nowotworowej.

Zmiany nowotworopodobne kości naśladują swym obrazem klinicznym rzeczywiste choroby nowotworowe narządu ruchu. Główne skargi chorego, wynik badania przedmiotowego i wielu badań dodatkowych częstokroć są zbliżone, a czasami wręcz identyczne jak w prawdziwych nowotworach kości. Jednakże zmiany te nie mają zasadniczych cech nowotworów – nie naciekają tkanek sąsiednich, nie dają odległych przerzutów i nie są ciężkimi chorobami ogólnoustrojowymi. Niektóre z nich mogą jednak dawać miejscowe wznowy procesu chorobowego po niedoszczętnym chirurgicznym wycięciu (np. samotna torbiel kości) lub w pewnym odsetku ulegać przemianie nowotworowej samoistnie bądź pod wpływem napromieniowania (np. dysplazja włóknista kości).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *