Nowotwory i zmiany nowotworopochodne – cz.3

W miejscu toczącego się procesu chorobowego stwierdza się powoli narastające obrzmienie i zniekształcenie, wzmożone ucieplenie skóry z poszerzeniem naczyń skórnych i podskórnych nad guzem, bolesność przy dotyku oraz powiększenie obwodowych węzłów chłonnych. Ponieważ nowotwory kości zazwyczaj rozwijają się powoli, nagłe wystąpienie ograniczenia ruchów obserwuje się jedynie w przypadkach złamań patologicznych.

Jeżeli w wyniku poczynionych obserwacji powstanie podejrzenie nowotworu kości, należy niezwłocznie wykonać badanie radiologiczne.

Najcenniejszym, dodatkowym badaniem obrazowym jest niewątpliwie magnetyczny rezonans jądrowy. Metoda ta, jeszcze mało dostępna w Polsce, w sposób nieinwazyjny dostarcza trójwymiarowych obrazów pożądanych warstw badanych tkanek i pozwala na niezmiernie precyzyjne odróżnienie tkanek zdrowych od zmienionych chorobowo dzięki rejestracji zaburzeń pola magnetycznego wytwarzanego przez protony jąder komórkowych.

Badanie radiologiczne, aczkolwiek mniej precyzyjne, jest powszechnie dostępne. Ponieważ każdy guz kości zmienia zarówno strukturę, jak i kształt tkanki macierzystej, przeglądowe zdjęcie rentgenowskie powinno zawsze obejmować całą kość z sąsiadującymi stawami i powinno być wykonane w dwu płaszczyznach. W przypadku podejrzenia złośliwego nowotworu narządu ruchu należy też wykonać zdjęcie klatki piersiowej; płuca są bowiem pierwszym „filtrem” dla złośliwych nowotworów kostnych. W radiogramach można obserwować zarówno ogniska ubytku tkanki kostnej (tzw. zmiany osteolityczne lub osteoklastyczne) jak i procesy jej nowotworzenia (tzw. zmiany osteoplastyczne czyli sklerotyzację). W jednym guzie mogą występować obok siebie jednocześnie oba wymienione zjawiska, lub też mogą pojawiać się naprzemiennie w różnych okresach rozwoju choroby.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *