Nowotwory i zmiany nowotworopochodne – cz.1

Ze względu na zasadnicze różnice w biologii, a co za tym idzie w znaczeniu klinicznym poszczególnych guzów kości, podstawowe znaczenie w postępowaniu diagnostycznym ma ustalenie rodzaju i jakości guza. Wyjaśnienie można uzyskać tylko w bezpośredniej współpracy klinicysty, radiologa i patologa. Jedynie analiza danych klinicznych, zwłaszcza wiadomości o umiejscowieniu nowotworu, wieku i płci pacjenta uzupełniona o niezbędne badania dodatkowe: rentgenowskie (przeglądowe i warstwowe), angiograficzne, izotopowe, tomograficzne, rezonansowe, termo-graficzne, hematologiczne, biochemiczne, immunologiczne i niejednokrotnie patomorfologiczne (biopsja cienkoigłowa, wycinek) umożliwiają rozpoznanie i rozstrzygają o sposobie postępowania leczniczego.

W rozpoznaniu choroby nowotworowej niezbędna jest także ogólna znajomość patologii chorób narządów ruchu, gdyż guzy imitują często zmiany nienowotworowe w układzie kostno-stawowym, np. zapalenia swoiste, nieswoiste czy reumatoidalne.

Pierwotne nowotwory kości mają swoistą skłonność do występowania w pewnych szczególnych obszarach narządów ruchu. Chociaż umiejscowienie dla wielu nowotworów bywa dość typowe, to nie można go jednak i uznać za objaw patognomoniczny. Znacznie większe znaczenie ma wiek chorego.

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *