Niestabilność stawu kolanowego

W zależności od stanu napięcia więzadeł, niestabilności kolana dzielimy na:

1. Jednokierunkowe, czyli proste,

2. Rotacyjne,

3. Złożone.

Podstawowym warunkiem prawidłowej diagnostyki aparatu więzadłowo-torebkowego jest całkowite rozluźnienie mięśni i porównanie objawów z kończyną przeciwległą – nieuszkodzoną.

Leczenie. Właściwa ocena ciężkości uszkodzenia jest najtrudniejszą fazą leczenia niestabilności stawu kolanowego i powinna dać wyraźną odpowiedź na pytanie czy chorego można leczyć zachowawczo, czy też powinien być on poddany leczeniu operacyjnemu. Właściwym postępowaniem jest leczenie operacyjne, które przynosi najlepsze wyniki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *