Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej

Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej – epiphyseolysis capitis femoris, jest chorobą zaliczaną do dysostoz enchondralnych (zaburzenia kostnienia śródchrzęstnego) z najbardziej ewidentną jedno-miejscową lokalizacją uogólnionych zaburzeń. Choroba polega na przemieszczaniu się szyjki kości udowej względem głowy kości udowej w kierunku dogłowowym i brzusznym na poziomie warstwy przerostowej chrząstki nasadowej. Choroba dotyczy częściej chłopców niż dziewcząt, a wiek zachorowania waha się na ogół między 10 a 14 rokiem życia.

Rozróżnia sie złuszczenia ostre i powolne. Ostre występują rzadko i stanowią około 5% wszystkich złuszczeń. W postaci tej dochodzi do nagłego, całkowitego lub częściowego oddzielenia się głowy kości udowej od szyjki, najczęściej w wyniku urazu, czemu towarzyszy silny ból biodra oraz charakterystyczne ustawienie się kończyny w przywiedzeniu i rotacji zewnętrznej. Często ostre złuszczenia nakładają się na powolne i wtedy niewielki uraz może doprowadzić do złuszczenia.

W postaci powolnej proces złuszczania dokonuje się w sposób przewlekły. Zwykle poprzedzony jest niewielkim pobolewaniem biodra uda lub kolana i dyskretnym utykaniem. W miarę postępu złuszczenia narastają dolegliwości bólowe, kończyna ustawia się w rotacji zewnętrznej oraz zaznacza się jej skrócenie w wymiarze względnym. Zginanie w stawie biodrowym powyżej 30 stopni jest możliwe jedynie z jednoczesną rotacją zewnętrzną oraz odwiedzeniem uda (objaw Drahmanna)

Zdjęcia rentgenowskie stawu biodrowego wykonane w dwóch pro jekcjach (AP i w pozycji Lauenstein’a) pozwalają określić rodzaj zmian oraz stopień złuszczenia.

Zmniejszenie wysokości i zmiana położenia nasady w obrazie rentgenowskim świadczą o jej przemieszczeniu.

Praktyczne zastosowanie w leczeniu powolnego złuszczenia głowy kości udowej posiada trójstopniowy podział określający wielkość przemieszczenia. Złuszczenia do 30° zespala się bez próby repozycji drutami Kirschnera, natomiast większe kwalifikuje się do osteotomii korekcyjnych kości udowej. Wszystkie złuszczenia ostre kwalifikują się do natychmiastowej repozycji i stabilizacji wewnętrznej, najczęściej wiązką drutów Kirschnera. W związku z częstym obustronnym występowaniem powolnego złuszczenia głowy kości udowej, równoczesnym lub w różnych odstępach czasu, zawsze należy rozważyć zespolenie obu kości udowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *