Kręcz szyi

Kręcz szyi – torticollis congenitus, charakteryzuje się przymusowym ustawieniem głowy w pochyleniu do boku, twarz natomiast skierowana jest ku górze i w stronę przeciwną. Linia środkowa twarzy uwypukla się łukowato w stronę zdrową.

W miarę postępu choroby rozwija się asymetria twarzy, nieprawidłowy zgryz, skrzywienie kręgosłupa, uniesienie barku po stronie przykurczonego mięśnia, wady wzroku i zniekształcenia czaszki. W zależności od pochodzenia wady kręcz szyi dzielimy na :

– kręcz szyi mięśniowy, torticollis myogenes congenitus, który rozwija się w wyniku przykurczu mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowatego na skutek jego zbliznowacenia. Wada może być, choć rzadko, obustronna. Zdjęcie radiologiczne nie wykazuje zaburzeń rozwojowych w obrębie odcinka szyjnego kręgosłupa.

W różnicowaniu należy brać pod uwagę kręcz pochodzenia ocznego, odruchowego oraz kostnego.

– kręcz szyi pochodzenia kostnego, torticollis congenitus osteogenes, wywołany jest wadami wrodzonymi w obrębie odcinka szyjnego kręgosłupa jak półkręgi oraz kręgi klinowe.

Leczenie kręczu szyi pochodzenia mięśniowego rozpoczyna się od pierwszych dni życia dziecka i polega na stosowaniu masaży, ćwiczeń biernych i fizykoterapii oraz kołnierzy ortopedycznych. Brak poprawy jest wskazaniem do leczenia operacyjneao na drodze tenotomii przykurczonych przyczepów mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego, do której kwalifikuje się dzieci po ukończeniu 1 roku życia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *