Kość korowa i gąbczasta

Kościec, stawy i mięśnie są pochodzenia mezodermalnego i tworzą ze sobą ściśle związaną całość mechaniczną czynnościową i biologiczną.

Narząd ruchu przez całe życie podlega podstawowym prawom biologicznym. Siły nacisku i pociągania wpływają na rozwój, kształt i wytrzymałość szkieletu, a także na powstawanie zniekształceń.

Kość jest tkanką bardzo podatną na czynniki hormonalne, odżywcze, metaboliczne i fizyczne. W chwili urodzenia się układ kostny nie jest całkowicie uformowany. Dopiero w akcie siadania, stawania i chodzenia, w wyniku rozłożenia sił obciążania szkieletu, wytwarzają się prądy piezoelektryczne, które stymulują osteoblasty.

W zależności od budowy wyróżnia się kość korową i gąbczastą. Kość korowa przeważa w szkielecie kończyn, a kość gąbczasta w szkielecie osiowym (kręgosłupie). Kość korowa utkana jest głównie z cylindrycznych blaszek tworzących osteony lub systemy Haversa, stanowi 2/3 masy całkowitej szkieletu. Kość gąbczasta ma również utkanie blaszkowate, ale bez systemów Haversa, odznacza się dużą aktywnością metaboliczną i zajmuje trzykrotnie większą powierzchnię niż kość korowa.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *