Jałowe martwice kości

Jałowe martwice kości są zespołem chorobowym charakteryzującym się obumarciem tkanki kostnej, a częściowo także i tkanki chrzęstnej w wyniku niedokrwienia w obrębie ograniczonego obszaru kości bez udziału bakterii chorobotwórczych. Podobne zmiany patologiczne spotyka się w różnych miejscach układu kostnego. W większości nazwy ich pochodzą od nazwisk autorów, którzy je pierwsi opisali.

Jałowe martwice występują głównie w obrębie nasad u dzieci i młodzieży, a przyczyny upośledzające ukrwienie mogą zależeć od wielu czynników, z których najważniejszymi są: przewlekłe przeciążenie chrząstki, mechaniczne uciśnięcie naczyń, zatory, mikrourazy, wady rozwojowe oraz zaburzenia hormonalne.

Objawy chorobowe rozpoczynają się dyskretnymi bólami i oszczędzaniem chorej kończyny. Miejscowo stwierdza się pogrubienie zarysów, obrzęk, zwiększone ucieplenie, wzmożone napięcie mięśni oraz bolesność w końcowych fazach ruchu oraz przy obciążaniu kończyny. Wyraźne dolegliwości, przykurcze stawowe oraz zmiany radiologiczne występują dopiero w pełni rozwoju procesu chorobowego.

Obumarła tkanka kostna w następstwie wnikania w jej obszar ziarniny i naczyń stopniowo ulega osteolizie, a następnie odbudowie. Nowo powstała tkanka kostna jest bardzo wrażliwa na ucisk i odkształcenia dlatego przy niewłaściwym postępowaniu może ulec trwałemu zniekształceniu i stać się przyczyną kalectwa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *