Gruźlica kostno – stawowa

Gruźlica kostno – stawowa. Chorobę wywołuje prątek gruźlicy przenikając do krwiobiegu z ognisk w płucach lub znacznie rzadziej z przewodu pokarmowego.Prątek gruźlicy usadawia się w okresie bakteriemii w zatokach żylnych kości gąbczastej lub błonie maziowej. Dzięki szczepieniom ochronnym gruźlica kostno-stawowa z szeroko rozpowszechnionej, groźnej choroby stała się rzadką i znacznie łagodniejszą. Obecnie występuje prawie wyłącznie u ludzi starszych.

Gruźlica narządów ruchu rozwija się powoli i skrycie. Charakteryzuje ją cykliczny rozwój procesu, w którym można wyodrębnić dwie fazy rozwoju: narastania procesu chorobowego oraz cofania się objawów chorobowych.

Objawy kliniczne gruźlicy narządów ruchu zależą od postaci pato-logicznej procesu. Do objawów ogólnych należą: stany podgorączkowe, osłabienie, szybkie męczenie się, bladość powłok, poty, anemia. Miejscowo stwierdza się bolesność nasilającą się przy ruchach i bóle nocne, wzmożone napięcie mięśni, zwiększoną ciepłotę okolicy objętej procesem chorobowym, wysięk stawowy, obrzęk i zgrubienie torebki stawowej, powiększenie okolicznych węzłów chłonnych, zaniki mięśni, przykurcze i ograniczenia ruchów zajętych stawów.

Badania laboratoryjne wykazują w fazie pierwszej narastanie OB oraz limfocytozę przy prawidłowej lub nieco niższej liczbie leukocytów, anemię, hypoproteinemię przy większym poziomie globulin alfa. Odczyn tuberkulinowy jest dodatni. Rozpoznanie gruźlicy potwierdza badanie bakteriologiczne i histopatologiczne. Podejrzenie zobowiązuje do leczenia swoistego przeciwgruźliczego. Do najczęstszych umiejscowień gruźlicy szkieletowej należy gruźlica kręgosłupa, stawu biodrowego i kolanowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *