Dystrofia rzekomoprzerostowa

Dystrofia rzekomoprzerostowa (dystrophia pseudohypertrophica seu morbus Duchenne) jest najczęściej występującą miopatią właściwą (3 przypadki na każde 10 tys. żywo urodzonych niemowląt). Objawy pojawiają się pomiędzy 2 a 4 rokiem życia. Są to: symetryczne osłabienie siły mięśni biodra, tułowia i barku z jednoczesnym przerostem mięśni łydek, mięśni naramiennych, trójgłowego ramienia i zębatego przedniego. Dziecko chodzi kołysząc się na boki (chód „kaczkowaty”), a z pozycji siedzącej wstaje „wspinając się po sobie” (objaw Gowers’a). Zaburzenia równowagi mięśniowej prowadzą do powstawania przykurczów zgięciowych w stawach kończyn dolnych oraz w stawach łokciowych; czasami objawom niedomogi mięśniowej towarzyszy niewielki niedorozwój umysłowy.

Choroba ma charakter postępujący i najczęściej między 8 a 10 rokiem życia doprowadza do unieruchomienia dziecka; chorzy rzadko dożywają 30 roku życia, umierając z powodu powikłań krążeniowo-oddechowych.

W leczeniu stosuje się ćwiczenia usprawniające i zabiegi fizykalne które przeciwdziałają zniekształceniom, przykurczom i zaburzeniom naczynioruchowym i przedłużają aktywność ruchową dzieci.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *