Choroby ortopedyczne

Większość chorób ortopedycznych cechuje mnogość i złożoność zaburzeń i zniekształceń w wielu częściach narządów ruchu. Objawy te mogą zmieniać się w czasie rozwoju osobniczego, jak również w przebiegu ewolucji choroby. Zmiany chorobowe w jednej części narządu ruchu, w wyniku zaburzeń statyczno-dynamicznych doprowadzają często do zniekształceń i zaburzeń w częściach sąsiednich, a nawet odległych. W każdym przypadku należy umieć odróżnić zniekształcenia pierwotne od wtórnych, powikłania od zniekształceń współistniejących, niezależnych od choroby zasadniczej.

Ortopedia często wymaga złożonego i długotrwałego leczenia, a zabieg operacyjny, w odróżnieniu od innych specjalności chirurgicznych, stanowi jeden z etapów w nakreślonym planie leczenia. Nie można zadowolić się uzyskaniem zrostu złamania nawet w anatomicznym ustawieniu, nastawieniem zwichnięcia, bądź przywróceniem ciągłości zerwanych więzadeł lub ścięgien, jeżeli ograniczenie funkcji uniemożliwia posługiwanie się kończyną. Należy pamiętać, że czynność operowanego lub unieruchamianego stawu nie wraca automatycznie, lecz chory musi świadomie wypracować jego funkcję.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *