Choroba Perthesa – cz.1

Jałowa martwica głowy kości udowej – necrosis aseptica capitis femoris, popularnie znana jako choroba Perthes’a, jest najczęściej spotykaną wśród martwic dziecięco-młodzieńczych. Występuje ona na wszystkich kontynentach, dotyczy głównie rasy białej na ogół chłopców w wieku między 5 a 8 rokiem życia. Choroba z reguły dotyczy jednego stawu biodrowego, choć spotyka się obustronne jej występowanie. Początek jest powolny. Pierwszymi objawami są utykanie i bóle stawu kolanowego, rzadziej biodrowego. Utykanie początkowo nasila się w ciągu dnia w czasie dłuższego chodzenia, a po wypoczynku zanika. Podczas badania stwierdza się ograniczenie od wodzenia, wyprostu i rotacji wewnętrznej. U nieleczonych dzieci dołączyć się może przykurcz w przy-wiedzeniu, zgięciu i rotacji zewnętrznej oraz wychudzenie mięśni uda i pośladka po chorej stronie.

Objawy kliniczne w początkowym okresie choroby wyprzedzają zmiany radiologiczne o 1-3 miesiące.

Badania laboratoryjne jak morfologia krwi, OB, badanie moczu przez cały okres trwania choroby nie wykazują odchyleń od normy. W każdym przypadku podejrzenia o chorobę Perthes’a wykonuje się badanie radiologiczne stawów biodrowych w pozycji pośredniej kończyn, a także w pozycji Lauenstein’a (zdjęcie w zgięciu 70° i odwiedzeniu uda 30°). Obraz radiologiczny pozwala na określenie okresu choroby oraz rozległości martwicy głowy kości udowej.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *