Choroba Heinego-Medina

Zapalenie rogów przednich rdzenia (poliomyelitis anterior acuta) -choroba Heinego-Medina – jest ostrą chorobą zakaźną wywołaną przez enterowirusy poliomyelitis typu I, II lub III, mające wybiórcze powinowactwo do komórek nerwowych przednich rogów rdzenia. Porażenie jest niesymetryczne, ma charakter wiotki, wywołuje zaburzenia naczynio-ruchowe i zniesienie odruchów, ale nie upośledza czucia. W naturalnym przebiegu choroby wyróżniano 3 etapy: a – okres ostry, b – okres cofania się porażeń, c – okres porażeń trwałych. Od czasu wprowadzenia w latach 60-tych szczepień ochronnych w Polsce obserwowano jedynie pojedyncze, nowe, zarażenia wirusem polio, niemniej w razie ostro występujących wiotkich porażeń kończyn należy zawsze pamiętać o tej chorobie.

Leczenie odległych następstw po poliomyelitis ma na celu przywrócenie równowagi mięśniowej, usunięcie przykurczów i uzyskanie stabilności porażonej kończyny lub tułowia. Niezmiernie istotne są stała obserwacja chorego, wielokrotna ocena czynnościowa oparta o test siły mięśniowej (w/g Lovett’a) i wynikający z nich elastyczny dobór metod usprawniania, zaopatrzenia ortopedycznego i leczenia operacyjnego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *