Badanie kończyn górnych – cz.1

Kończyny górne bada się łącznie z obręczą barkową. Punktami odniesienia są: wyrostki barkowe, nadkłykcie kości ramiennych, wyrostki łokciowe oraz wyrostki rylcowate kości łokciowych i promieniowych.

Przy wyprostowanym łokciu wyrostek łokciowy leży na linii łączącej oba nadkłykcie – linia Heutera. W zgiętym stawie łokciowym do 90° z połączenia tych trzech punktów powstaje trójkąt równoramienny.

Długość obojczyka mierzy się od stawu obojczykowo-mostkowego do stawu obojczykowo-barkowego. Długość ramienia od wyrostka barkowego do nadkłykda bocznego kości ramiennej, przedramienia od wyrostka łokciowego do wyrostka rylcowatego kości łokciowej, a długość całej kończyny górnej od wyrostka barkowego do opuszki III palca.

Pomiarów obwodów kończyn dokonuje się zawsze na tych samych poziomach: w połowie ramienia, nad stawem łokciowym, w połowie przedramienia i nadgarstku.

Badanie ruchów w stawie ramiennym przeprowadza się przy ustalonej łopatce. Odwodzenie wynosi 90° ( dalsze odwodzenie do pozycji pionowej równej 180°, odbywa się przy współudziale innych stawów obręczy barkowej i kręgosłupa) przywodzenie 10°, zgięcie 90°, przeprost 30-40°, obrót na zewnątrz 40-60°, do wewnątrz 90° (ryc.11). Punktem zerowym dla dwóch ostatnich ruchów jest ramię zwisające wzdłuż klatki piersiowej a przedramię zgięte pod kątem prostym i w odwróceniu wskazuje kąt obrotu. Ruchy w stawie ramiennym wykonuje się ponadto w płaszczyźnie poprzecznej (przy odwiedzionym ramieniu). Zgięcie wówczas jest możliwe o kąt 135°, a przeprost 45°.

 

 

Separator image Posted in Badanie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *