Badania na nowotwory – cz.3

Badanie histopatologiczne przynosi zazwyczaj ostateczne potwierdzenie klinicznego rozpoznania i jest bądź podstawową przesłanką warunkującą wybór sposobu leczenia, bądź weryfikuje jego dotychczasowy przebieg. Materiał do badania histopatologicznego otrzymuje się poprzez biopsję aspiracyjną (cienkoigłową), wiertłową lub najbardziej miarodajną, otwartą biopsję chirurgiczną może on także pochodzić z próbnego całkowitego wycięcia zmiany.

Nie podkreśla się w diagnostyce chorób nowotworowych narządu ruchu znaczenia badania mikroskopią elektronową. Zgodnie z obecnie obowiązującymi poglądami ultrastrukturalna budowa komórki nowotworowej nie jest w pełni patognomoniczna dla rodzaju guza. Z tych samych względów trudno przewidzieć ewentualną przydatność do tego celu rozwijającej się dopiero mikroskopii laserowej.

W przypadkach gdy zmiany chorobowe toczą się w kości najczęściej określa się obraz krwi, wymaz szpiku kostnego, szybkość opadania krwinek, stężenie wapnia i fosforu w surowicy i w moczu oraz fosfataz w surowicy i wykonuje się elektroforezę białek. W zaawansowanych złośliwych nowotworach kości szybkość opadania krwinek może być podwyższona a jej dalsze, wyraźne zwiększenie jest złym objawem rokowniczym. Wzrost poziomu fosfatazy zasadowej obserwuje się w przerzutach raka stercza do układu kostnego, a podwyższenie poziomu wapnia w surowicy krwi i obecność białka Bence-Jones’a w moczu wskazują na szpiczaka mnogiego.

Zdrowe komórki posiadają określone i znane determinanty antygenowe. Dlatego pojawienie się dodatkowej reakcji immunologicznej w przypadku podejrzenia choroby nowotworowej jest znaczące, a w niektórych rodzajach nowotworów trafność rozpoznania jest nawet wysoka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *